Dag 4 —> Vendays - 53 km

We krijgen bericht van de plaatselijke tandarts dat de beste optie is nix te doen is. Een provisorische reparatie kan eventueel over zes dagen. We bedanken hem en zien op de Buienradar dat het vandaag droog blijft met een zonnetje dat dit deel van de aardkloot tot 18 graden op zal warmen.

Dus welgemoed stappen we op en slaan in het dorp leeftocht voor de komende avond in. Verder bezoeken we twee fietsenhandelaars om een nieuw kompas (‘boussole) te bemachtigden hetgeen ons niet lukt. Geen wonder dat veel Fransen de weg kwijtraken. Oh ja , we moeten ook nog gele hesjes aanschaffen bedenk ik nu als ik het heb over het ontregelde Frankrijk. De onze (overigens in de oranje olympische kleur) zijn wij vergeten. 
 

We volgen 25 km een vrolijk serpentinerend fietspad waarbij ik regelmatig af moet stappen omdat mijn inwendige Bruin het vertikt zijn baas te trekken. De daaropvolgende afdalingen compenseren dit ongenoegen echter ruimschoots. M toont meer power en dat is het  voordeel een jonge vrouw te hebben die boordevol spirituele en lichamelijke energie zit.

Ook hier is veel bos verbrand en er is ook veel nieuwe aanplant dat te zien is door de duizenden rolletjes verticaal parkietengaas waarbinnen prille stengeltjes zich tot heuse bomen hopen te ontplooien.

Het is redelijk druk op het fietspad: vakantiefietsers met volle fietstassen en onmogelijk volumineuze tenten op hun pakjesdrager, dikke mannen op electro-mountainbikes die ons hijgend voorbij trappen, wielrenners die enkel een licht rugtasje meevoeren en dan weer een hele familie op fatbikes.

De volgende 20 km volgen we een kaarsrechte weg die redelijk vlak is en alwaar autoverkeer verboden is. Dat schiet op. We passeren militair terrein met een bord ‘Assay de Missiles’ ofwel een lanceerplaats voor raketten. Ja, Frankrijk is een atoomland, zowel civiel met 100 kerncentrales als militair met zijn Force de Frappe.

Dan bespeuren we opeens de geur van vers gemaaid gras. We zijn weer in de bewoonde wereld. Na zoveel natuur heeft het cultuurlandschap ook zijn charmes.

We arriveren bij ons nachtverblijf bij een boerderij. Het siert zich met het predicaat ‘eco’ , waarom is ons onduidelijk. We concluderen dat ‘eco’ ook ’economisch’  kan betekenen en in dit geval dan voor de verhuurder. 

We delen een blik 11% bier met de naam ‘86’ , ‘imported from Holland’. Nooit van gehoord, maar het is ondanks uren in de fietstas geantichambreerd te zijn, toch heerlijk koel en drinkbaar door de additie van vele ijsblokjes. Vlak voor onze neus lopen vier paardjes te grazen. Als wij mensen ook gras zouden eten, zou er nooit meer oorlog komen.

M ontdekt dat Cycle Tours (waarmee we onlangs naar Frankrijk vervoerd zijn) ook fietstochten aanbiedt op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland: te 55  km per dag en met bagagevervoer. Dat laatste klinkt me als muziek in de oren.