Dag 33 —> Lüneburg - 50 km

Gisteren, meldde ik dat M net thuiskwam met lekkernijen. Dat was toen reden om het verslag te beëindigen. Terwijl ik thuis meestal kook, hanteert M al 33 dagen de pollepel en zij is een ware keukenprinses. Dus we hebben heerlijk gesmikkeld van rijst met vegetarische kruimelaarde, gebakken in zonnebloemolie samen met een grote tomaat. Daarbij gemengde sla besprenkeld met olijfolie alsmede een halve liter bier die wij samen deelden. 

Na dit feestmaal maakten we een rondje door de stad en hadden het plan ons zelven te trakteren op een ijsco. Er waren diverse ijssalons, doch de enige waar menselijk leven te bespeuren was, bleek onderwerp te zijn van de grote schoonmaak. Dus liepen we verder in het verlaten stadje dat een desolate indruk op ons gemaakt zou hebben ware het niet dat we ons nu in alle rust konden vergapen aan de beeldschone geveltjes van de vakbouwhuizen, 

Het stadje is  gelegen aan de monding van  de  Jeetze in de Elbe en we zochten  het haventje op. Dat  blijkt pal onder de Prinz Claus Promenade te liggen.  Bootjes liggen aan een drijfsteiger waarbij het systeem berekend is op een stijging van wel tien meter. Ergens zagen wij een foto van het stadje in 2012 (?) waarbij alles onder water stond, behalve het gedeelte op de Weinberg.

‘s Nachts had ik bijzondere dromen, ontwaakte half en dacht dat het leuke kost zou zijn voor dit verslag. Maar voor ik een en ander kon noteren, sliep ik weer in en dus lezer, moet je het doen zonder deze rêverieën.

We slapen uit - we hoeven vandaag niet zo ver - en ik verbaas me weer over de overtollig spullen die we bij ons hebben.  Maar spul naar huis sturen tikt ook niet erg aan. Ik denk aan Lorena Wiebes die uit de Giro gezet is omdat haar fiets 20 gram te licht was. Dat is vier theezakjes. Zou de wielerbond wel goed gewogen hebben? Of zouden ze zelf toch echt te weinig gewicht aan de fiets gegeven hebben?  Ik zou als ik ploegleider was een gewicht laten maken van exact 6,800 kg en dat laten certificeren en bij elke weging gebruiken als kalibratie.  En ik weet bovendien dat mijn personenweegschaal thuis zomaar een halve kilo meer of minder aanwijst als je er iets anders op gaat staan. 

Nu zijn we dus in Lüneburg en zitten in een appartement midden in de stad. De weg hierheen was rechttoe rechtaan, zonder noemenswaardige hoogtepunten of dieptepunten. Straks duiken we de stad in, maar je zal tot morgen moeten wachten om daar meer van te weten te komen.

Over de CC van gisteren: weer citeerden we hetzelfde liedje van Teddy Scholten: “Een beetje, verliefd is iedereen wel eens, dat weetje”. Ditmaal dus de kleine w.  En die drankletter komt uit het NATO-spelalfabet: alfa, bravo, charlie, delta, echo, . . . . . . WHISKEY, yankee, zulu. En dat spelalfabet maakt geen onderscheid tussen hoofdletters en kleine letters. 

Het nieuwe CC is van Diderica en ik verklap al dat het ook een klein  beetje een chemische puzzel is.