Dag 34 -> Schneverdingen - 56 km

Gisterenavond maakten we en ommetje door Lüneburg. We komen al na een paar dwarsstraten uit bij het raadhuis waarvan een deel al uit het jaar 1100 stamt. De voorgevel is van latere tijd en we kunnen de bouwstijl niet goed typeren. We houden het maar op Lüneburgs Classicisme. In een van de galerijen aan de voorkant is een zware houten steunconstructie aangebracht en dat zal zeker verband houden met de zoutwinning waaraan deze hanzestad zijn bloei te danken heeft maar ook zijn verval, De zoutwinning heeft tot enorme verzakkingen geleid, zodanig dat rondom de jaren zestig van de vorige eeuw het plan rees om de hele binnenstad maar af te breken. Dat is dezelfde tijd geweest waarin het Groninger hunebed bij Farnsum afgevoerd werd naar een kijkpaleis in Delfzijl. Maar het verschil is dat Lüneburg toch behouden bleef en dat er drastische renovaties toegepast zijn. Maar als je oplet vallen wel de scheve gevels op. En verder is het een gezellige stad om rond te dwalen en je te verbazen over de talloze architectonische hoogstandjes uit voorbije tijden. 

We gaan op pad, richting Schneverdingen. Al na tweehonderd meter stoppen we omdat ik mijn trui aan wil trekken. Het is bewolkt en we hebben een stevige wind tegen. De weg voert langs een bossig gebied dat afgewisseld is met agrarische activiteiten. Aardappelen en tarwe ontworstelen zich aan de aardbodem, zoekend naar het licht. En de varkens zien we niet maar ruiken ze des te beter.

In Schwindebeck is er dan eindelijk een Konditorei die geurige koffie schenkt. We doen langzaam aan want bij onze booking hebben we niet goed opgelet: de kamer is pas om 18:30 beschikbaar. Dat stond trouwens niet op de site, wel lariekoek dat er gratis Wifi is want waar moet je daar nog voor betalen? Als we opstappen begint het te regenen maar even later schijnt de zon weer volop. We verlaten de hoofdweg en duiken de hei op, de echte onvervalste Lüneburger Heide!

We mogen toch al naar onze kamer, de baas komt nog later om de bedden te verschonen. Buiten stortregent het. We drinken een biertje dat we zonet bij de Rewe aangeschaft hebben. Het leven is toch goed.  Stel je voor dat we nooit geboren waren, wat hadden we dan een boel leuks gemist!

Het CC van Diderica had één goede inzendster, te weten @nnet. En hier de oplossing: naailes kan je oefenen op een stoplap maar ook op stikstof. En laat dat nou ook een chemisch element zijn met het symbool N! En de operator ‘plus’ noemden we op de basisschool ‘en’  en ook de letter N spreken we uit als ‘en’.

Het nieuwe CC is ditmaal bedacht door Iris en heeft ook weer een chemisch tintje. “Chemie is alles wat geen naam meer heeft”, dat heeft Keuls zo ongeveer gedicht.  Hij had het alleen over muziek.