Dag 1. Wergea - Haulerwijk (50 km)
2 mei 2026 - Haulerwijk, Nederland
Exact om 11:31 vertrekken wij vanaf onze residentie in Wergea. We nemen afscheid van Buurman Klaas die net afrikaantjes gepoot heeft in zijn minituin aangrenzend aan onze oprit. Het is zonnig en een vriendelijk briesje stuwt ons richting Warten. We hebben toch weer volle fietstassen en ik bedenk wat eigenlijk beter thuis had kunnen blijven. “Alles wat je niet meeneemt, is meegenomen”, dat is het credo van de Europafietsers.
We nemen de pontjes bij Warten en Eernewoude en steken de Wijde Ee over bij De Veenhoop. Dan koersen we richting Drachten langs het water en worden overweldigd door een gele bloemenzee van vooral koolzaad en in mindere mate van paardenbloemen en boterbloemen. In het verleden verdedigden we de theorie dat het bloeiseizoen begint met geel, vervolgens wit en dan via blauw naar paars. Dat geloven we nog steeds, maar zou het ook niet zo kunnen zijn dat gele planten graag naast gele planten staan, witte naast witte etc.?
M is de laatste weken erg druk geweest met allerlei dorpse dingen, waaronder de aanleg van een insectenlint dwars door Friesland. En die diertjes kennen haar, ze laten zich willig fotograferen en ik hoop dat M hun portretten bij dit relaas zal voegen.
In Beetsterzwaag drinken we koffie in een echt café en verbazen ons over de prijsstelling. Volgende keer maar weer naar een supermarkt. Dan koersen we onder de Duurswouder Heide en genieten van kleur en voorjaarspracht. Wat een voorrecht om mens te zijn en niet bijvoorbeeld een ansjovis.
Ik peins weer over de eeuwigheid. Een oneindige toekomst, dat begrijp ik prima, maar eeuwigheid naar het verleden, daar kan ik moeilijk bij. Toch is de mens een product van die eeuwigheid. Want dat zit zo: voor de Big Bang was het heelal een reusachtige quantumzee en zoals in de gewone zeeën het water golft, zo golven in de ruimte de oerdeeltjes. Ze worden gevormd en verdwijnen weer. Soms komen twee golven bij elkaar wat resulteert in een hoge golf en komen er nog meer bijeen dan wordt het een vloedgolf. En als er extreem veel toevallige dingen samenkomen ontstaat er een oerknal. Zo een onwaarschijnlijk iets kan gebeuren in een oneindig tijdsperk. En is het niet puur toevallig dat wij mensen die gebeurtenis mee konden maken? Nee, helemaal niet toevallig, want wij zijn een product ervan: product van sterrenstof.
We naderen Haulerwijk. Aan de andere kant van de vaart staan kleine huisjes, allemaal met een grote uitbouw aan de achterzijde. Het wemelt hier van allerhande therapeuten. En daar rijden we weer langs het hondenzwembad. Op camping Fraai nemen we intrek in een woonwagen. De zon schijnt en vogels kwinkeleren zo luidruchtig dat ik mijn gehoorapparaten terzijde leg. Vrede.
En voor de puzzelaars nog een klein cryptogram tussen de foto’s. Er wordt gevraagd naar een enkele letter, cijfer, symbool of teken. Oplossingen morgen.
Hebben jullie scrabble, bier & doppinda’s in die volle fietstassen meegenomen?
Ik zie jullie al zitten in de woonkamer op wielen, moe maar voldaan. Straks de slaapmutsjes op en morgen weer fris en fruitig.
Ik wens U :) beiden een voorspoedig vervolg.
Maak er weer een prachtige tocht van.
Maar ik maakte ook melding van paardenbloemen: daarvan bestaan er in Nederland al meer dan 250 soorten maar gelukkig heten ze allemaal ‘paardenbloem’ en ze zijn allemaal geel. En van de boterbloem zijn er ook een aantal varianten en die zijn ook allemaal geel.
Kool - en raapzaad kunnen trouwens ook hybridiseren (ongeacht hun verschillende aantal chromosomen) en zo de natuurvorser vreselijk in de war brengen. Hoe moet zo’n mengplant heten? Ik zou denken koolraap, maar die naam is al vergeven.
Toen ik "Koolzaad" las verwachtte en kreeg ik direct een reactie te lezen met "Raapzaad" en dacht aan een artikel van Karel Knip van een aantal jaren geleden waarin hij een diepe duik neemt in de moeilijkheden waar je op stuit als je wilt proberen kool- dan wel raapzaad te onderscheiden van nog een hoop soortgelijke groeisels. Na raadpleging van half biologisch Nederland had hij nog steeds geen zonneklare oplossing gevonden. Dat is meteen het enige dat me van dat artikel is bijgebleven.
Als de geur maar lekker is, toch?!
Prachtige insectenfoto's, Margriet! Bij het woord insectenlint had ik associaties met die lijmband waarmee vliegen worden doodgemarteld, maar gelukkig heb jij deze juweeltjes in volle vrijheid aangetroffen en ze daarin gelaten. Eigenlijk dacht ik dat ze allemaal al waren uitgestorven. Valt toch weer mee.
Geweldig onderkomen de 1e nacht!
Al bij het eerste verhaal schuwt de schrijver grote onderwerpen niet! Dat belooft wat.
Wijze woorden om de reis mee te beginnen, alhoewel de wereld als ansjovis ook verrassend kan zijn!
Gerard en ik winskje jim in goeie reis.