Dag 2 —> Stadskanaal - 60 km

Vrolijk fluitend laten we camping Fraai achter ons. Met een zoel windje van achteren, een gevulde buik en een door goede nachtrust opgeschoond denkpatroon moet het vandaag wel lukken de magische stad Stadskanaal te bereiken. M zat daar op de HBS en overbrugde dagelijks de 20 km vanaf Veendam op de fiets, Zoiets zou tegenwoordig niet meer mogen, maar het heeft M gevormd tot een doorzettertje. 

Zo nu en dan stoppen we om een bloempje te determineren en daarvan herinner ik me nu alleen maar de Grote Muurbloem, een wit juweeltje op lange steel. Betekent dat we dan vanavond ook gaan eten in De Grote Muur? 

In Assen laat ik mij fotografen tussen de poten van Bollo, een bovenmaatse plastic hond. Waar toch dat dwepen met zulke gedrochten? In Friesland is er ook een beweging die een iconisch standbeeld op de Afsluitdijk wil plaatsen, precies op de grens met Noord-Holland. Het zou een Fries paard van 30 meter moeten worden. Het zal wel, maar als ze bij mij aan de deur komen met een collectebus gaat er van mij slechts een cent in de bus en dan natuurlijk zo’n ouderwets exemplaar dat zijn betaalkracht verloren heeft. 

En dan nog over de onwaarschijnlijke kans dat er 13,6 miljard jaar geleden een oerknal plaatsvond, het volgende. Als je een aap achter een typemachine zet, dan komt er allemaal wartaal op het papier te staan, maar soms ook wel eens een echt woordje. En als je langer wacht komt er misschien wel een aanvaardbaar zinnetje uit. En er is zelfs de kans dat die aap door maar lukraak te typen zelfs zomaar ‘De Avonden’ produceert. Groot is die kans niet, maar als die aap en typemachine het eeuwige leven hebben, zal het er ooit wel eens van komen. Maar dat maken wij niet meer mee. En daarin verschilt de onwaarschijnlijke gebeurtenis van de Big Bang dus omdat die Big Bang sterren, planeten, zeeën, vissen en mensen schiep. En de Avonden van een Chimpansee zijn totaal betekenisloos en hebben geen gevolg. 

Nu heb ik kennelijk een verkeerde toets ingedrukt van dit halfbakken verhaal want het wordt opeens gepubliceerd. Dus in Assen waren we gebleven en via Rolde gaat het oostwaarts, door veel groene natuur en soms langs de voormalige spoorlijn tussen Assen en Stadskanaal. Op een bankje eten wij een boterham en M maakt een praatje in het Gronings met een vrouwtje achter een rollator. Maar we zijn hier helemaal niet in Groningen, maar in Drenthe! Volgens M lijkt Gronings echter veel op Drents, wat ik als voormalig Drent maar half geloof.

Het zwerk betrekt, gerommel klinkt vanuit de verte, de wind neemt toe en verandert van richting. Bij Gasseltenijveen schuilen we een kwartiertje in een schuur waarna we ons verder spoeden. In Stadskanaal stoppen we bij het spoorstation waar net de stoomtrein uit Veendam arriveert. De machiniste hangt met beroet gezicht uit het raampje, trots glunderend als M haar fotografeert.

We bivakkeren nu in het tuinhuisje van fotograaf Hans en Petra Banus. We zijn net binnen voor de volgende stortbui. M is onderdak voor morgen aan het zoeken, we zitten dan al weer ver in Duitsland. Vier mei in Duitsland, dat wringt ook een beetje.

De CC van gisteren werd door drie personen opgelost en wel door mijn fotogravin M, door Feik uit Wergea en door de Groningse landschapsschilderes @nnet. En eigenlijk bestaat een oplossing niet alleen uit het noemen van het gezochte symbool, maar ook uit de motivatie zowel van de horizontale als van de verticale omschrijving. In dit geval dus de U als chemisch symbool voor Uranium en als U als beleefde aanspreekvorm. En voor de liefhebbers: de nieuwe CC staat klaar bij de foto’s.