Deg 33 - Bremen, verkenning

15 mei 2025 - Bremen, Duitsland

Kaarsje

Het is kwart over negen en we lopen langs de Wezer richting Kunsthalle. De terrassen zijn nog leeg want nog in de schaduw. We duiken de binnenstad  in en worden overweldigd door de rijke architectuur uit vervlogen tijden. De Dom, het Rathaus en het Bürgerschafthaus (een soort provinciehuis) staan gebroederlijk naast elkaar. Bedelaars hebben zich al opgesteld aan de zonnige kant van de straat. 

Natuurlijk laten wij ons fotograferen voor de Bremer Stadtsmusikanten. Midden op een plein staat Roland in volle wapenuitrusting. Aan zijn knieën heeft hij scherpe punten bevestigd. Geen knaap om ruzie mee te krijgen.

We zijn nog te vroeg voor het museum en dwalen door de wijk Schnoor met smalle straatjes, eeuwenoude huisjes, bloembakken en aardige mensen. 

Precies om tien uur zijn we bij de Kunsthalle. Er is veel te zien maar slechts één Van Gogh en één Picasso. Verder van alles. En weer kom ik een Laatste Avondmaal tegen: een grote vogel zit in het midden en daaromheen twaalf figuren, waarvan één een duivel. 

Na een bezoek aan vriend Lidl  trekken we ons terug in ons appartement voor boterhammen en wat bezinning.  Maar de stad roept ons en dus steken we de Wezer over en belanden we in het museum voor moderne kunst. Bij elke installatie hangt een uitleg en ik vraag mij af hoe die tot stand komt. Is de kunstenaar daarbij betrokken? En zou het leuk werk zijn die explicaties te schrijven?

Eigenlijk is er maar een werk dat me aanspreekt: een grote aluminium bak met 170 vakjes; in elk daarvan ligt een baksteen die op het Deense eiland Mohn in zee gevonden is. Allemaal zijn ze tot ronde vormen teruggebracht door de het rollen in de zee.

En weer kom ik Marilyn tegen, nu als boektitel. Maar het is slechts een boekomslag, de inhoud wordt aan de verbeelding van de toeschouwer overgelaten.

We dwalen weer door de stad en doen de Dom aan. Amper schilderijen hier, en zeker niet van heiligen want snel na de reformatie is de kerk in Lutherse handen gekomen. Maar wel kan je er een kaarsje branden hetgeen wij dan ook doen om een goede afloop van onze fietstocht af te smeken.

Foto’s

5 Reacties

  1. @nnet:
    15 mei 2025
    Wie is die Roland in zijn wapenrusting? Heeft ie met het sprookje te maken?
  2. Joost:
    15 mei 2025
    Roland is held uit het Rolandslied. Foto is nu toegevoegd, Alles over deze snuiter is te lezen op Wikipedia onder “Bremer Roland”.
  3. @nnet:
    15 mei 2025
    En ik zeg altijd maar zo: kunst die wat voorstelt spreekt voor zich.
  4. Rik:
    16 mei 2025
    Joost en Margriet, bijna op het eind van jullie avontuurlijke fietsreis. Geniet nog vandaag van Bremen, dat ruist van vele oude verhalen. Over stenen Roland met zijn harde knieën, en de Bremer stadsmuzikanten.
    Dank Joost voor je intrigerende verhalen en originele verwoordingen. En jullie beiden zijn een lichtend voorbeeld voor jong en oud. Om niet altijd de weg van het gemak te kiezen, maar eenvoud trouw te blijven. Slechts Christoffel en Maria als metgezel. Of een blikje bier met een sinaasappel. Dit werkt tegen verpapping, die in ons welvarend wereldje maar al te vaak op de loer ligt.
    groet en tot ziens!
  5. David en Iris:
    16 mei 2025
    En zijn jullie ook langs de spuugsteen gekomen daar bij de dom? Hier de uitleg: Op de Domhof links van de Dom vind je een Spuckstein, een op zichzelf vooral onopvallende steen. Hij herinnert aan de executie van seriemoordenares Gesche Gottfried, die tussen 1813-1827 zeker 15 mensen vergiftigde met arsenicum. Toen ze tegen de lamp liep, werd ze in het openbaar onthoofd op het plein naast de Dom. Volgens de legende bleef haar hoofd liggen op de ‘spuugsteen’ of Spuckstein, waarop men vanaf dat moment met minachting spuugde en nu nog steeds spuugt.