Dag 9 —> Pontebba - 34 km, 376 hm

De ziel

Gisteren hebben we nog wat rondgedwaald in Venzone. De toren waar we vanuit ons raam uitzicht op hadden, is met de aardbevingen geheel in elkaar gestort, net zoals het gros van de huizen. Er waren 1000 doden te betreuren, zowat de helft van de bewoners.

In deze streek zie je veel borden waar mensen samen moeten komen na een ramp. Wie dan ontbreekt zal wel bedolven zijn. 

We verlaten het dorp. Aan een regenpijp zit een zwarte doos - formaat schoenendoos - met tiewraps aan een regenpijp van een huis bevestigd. Er op staat “cimex” en nog meer dat ik zo snel niet kan ontcijferen. Een lokdoos voor bedwantsen? En zo ja, waarom staat die buiten en niet binnen? Raadsels! En moeten we blij zijn met die bestrijding of moeten  we ons afvragen waarom die bestrijding dan wel noodzakelijk zou moeten zijn?
 

Bij een ander huis staan drie flessen water op de stoep. Daarvan kennen we de betekenis al. In Spanje en Portugal doet men dat om (dolle) honden te weren. Daarover hebben we vroeger uitvoerig bericht.

Nu rijden we noordwaarts over de voormalige ferrovia, niet te verwarren met een via ferrata. De eerste is een spoorweg en de tweede een alpenpad dat uitgerust is met allerlei ijzerwerk zoals staalkabels en ladders. We genieten van het  uitzicht dat de machinist in vroeger dagen dagelijks had op deze lijn. 

Bij een stationnetje drinken we cappuchino en bekijken de Triebewagen (locomotief) die op een restje spoor het einde der dagen afwacht. Zo even meldde ik met jaloezie over het machinistenbaantje maar na een blik in de bestuurderscabine ben ik geheel bekeerd. Een armelijk hok met een houten klapstoeltje voor de meester (dat is spoorjargon, de meester gaf leiding aan de stoker die ooit ook meester hoopte te worden).

Langs het spoor zien we - hoe toepasselijk - het bleeksporig bosviooltje bloeien. Ook staat er nog de grote waterkraan die de dorstige stoomlocomotieven moest laven. Ja inefficiënte waterslurpers waren dat. Stationaire stoommachines leiden de gebruikte stoom naar een condensor die er weer voedingswater van maakt en bovendien een onderdruk creëert aan de uitgang. Stoomlocomotieven blazen hun afgewekte stoom door de schoorsteen en zorgen zo voor trek door de vuurhaard. 

Tijdens onze kop koffie lees ik dat Paus Franciscus overleden is. Gisteren verscheen hij nog op zijn balkon in rolstoel en liet een kardinaal zijn urbi et orbi voorlezen. Maar vlak daarvoor ontving hij Vance en zijn vrouw nog kort. Ik denk dat dat bezoek met de dood van F te maken heeft. Neen, geen vergiftige snoepjes voor de broze paus hoor! Maar ik denk dat pure ergernis het laatste stukje leven uit Franciscus' weggevreten heeft.

Dan nog wat over de transsubstantiatie van long in hart. Door nijvere arbeid van Annet en Iris is ons hart nu ook verbonden met darm, wang, hand, milt en nier. Uitbreiding naar huid, neus, been, teen en vene zal ook wel lukken. Maar hoe zit het met ziel? Is dat ook met het hart verbonden?