Dag 10 —> Villach - 56 km, 362 hm

Vlinders

We volgen weer de ciclovia via het spoortraject. Langzaam stijgen we, maar nooit meer dan 2%, het maximum van gewone spoorwegen. Het wegdek is van puike kwaliteit en er is veel geld gestoken in de aankleding, zijnde hekwerken aan beide zijden van cortenstaal met rondhouten bovenleuningen. Op een solide spoorbrug stoppen we, genieten van het uitzicht. We maken foto’s voor het thuisfront, en warempel Sepp herkent ze en vertelt ons dat hij er een van die bergen in zijn jonge jaren in zijn eentje beklommen heeft.

De spoorbrug is geklonken met honderden klinknagels die aan beide zijden mooie ronde koppen hebben. Klinken is iets van vroeger dagen, alleen de marine is er lang mee doorgegaan, wars van moderne fratsen als elektrisch lassen. Mijn collega WiIlem van B zaliger vertelde mij dat hij als jongen vaak bij een scheepswerf rondhing en zag hoe een schip geklonken werd. Beneden stond het comfort waar de nagels tot gloeien gebracht werd. Op commando pakte een jongen dan een zo’n nagel beet met een tang en slingerde die dan meters de lucht in naar de klinkmeester die het projectiel ook met een tank opving. Klink in het gat, en kloppen maar. Aan de achterzijde zat dan ook iemand met een stuk ijzer de klink tegen te houden. Maar hoe bij deze spoorbrug de klinken aan die mooie ronde koppen komen is me een raadsel.

Vlak voor Arnoldstein steken we de grens over. We eten een broodje en kijken uit op een merkwaardige toren. Neen, voor een kerktoren ziet hij er te industrieel uit en voor een slangentoren van de brandweer is hij minstens tweemaal te hoog. Wel, Wikipedia komt ons te hulp en we leren dat het de Schrotturm Gailitz is. In een Schrotturm werd Schrot gemaakt ofwel hagel voor jachtgeweren. Bovenin werd lood gesmolten en via een soort douche vielen de looddruppels naar beneden. In de vrije val namen ze de bolvorm aan en door de lange val kregen ze de kans om te stollen.  Beneden plonsden de  korrels dan in een bak water. Het lood kwam uit de naburige loodmijnen. De stad Bleiberg verwijst nog naar dat verleden.

Dat procedé zet je dan aan het denken. Hoe worden dan die perfect bolvormige kogels van kogellagers gemaakt? En hoe krijgen glazen knikkers hun ronde vorm? Zeker niet meer in hoge torens.

Over de dood van de Paus veronderstelde ik gisteren dat die versneld was  door de aanblik van Vance. Lezeres @nnet opperde echter dat dat een straf van God zou kunnen zijn omdat Franciscus die vlerk ontvangen had. Maar het is natuurlijk ook mogelijk dat de Here F tot zich geroepen heeft om hem te redden van dit aardse tranendal, zo bedenk ik.

Dan nog de cryptische vraag van overbuurman S. “Welke transformaties hebben de zojuist overleden paus en de vice-president van de VS gemeen? “  Daar weet ik geen antwoord op. De enige overeenkomst is dat het beide dienaren waren/zijn. De een van God, de andere van Trump. 

Nu zitten we in een ruim appartement midden in Villach. We kijken uit op de kerk. De fietsen staan in de kamer, ruimte zat. Er is een gaspit en een magnetron en M is op pad leefwaar in te slaan. Of ik nog wensen had? Neen, ik heb haar carte blanche gegeven. Keukenprinsessen moet je vrijheid geven het zijn een soort van dartelende vlinders. Kleurrijk en fladderend.