Dag 9 —> Partenay - 48 km
15 september 2024 - Parthenay, Frankrijk
On exact 9:00 vertrekken wij. De weersverwachtingen zijn voor vandaag en de komende week prima. Geen regen en veel zon. Alleen de wind zou beter kunnen: die komt steeds uit het noorden met windkracht 3 Bft.
We trekken door een agrarisch landschap met veel bomen waar tussendoor de felle zon de gedaante aanneemt van een stroboscoop en ons het zicht bemoeilijkt.
Gelukkig rijden we nu op een landbouwweggetje waar hekken, paaltjes en andere obstakels ontbreken. De vorige negen dagen werden we er om de haverklap mee geconfronteerd en we waarschuwden elkaar als we zo ‘n moordenaarswerktuig tegenkwamen. En bij de roep ‘paaltje’ flitste de naam Piet Paaltjens door mijn hoofd. Dichter van droeve rijmpjes (‘snikken en grimlachjes’) die in Foudgum op de kansel stond tot verdriet van het kerkvolk en vooral van zichzelf. Hij beëindigde zijn leven in de bedstee door zich met het beddenkoord te wurgen.
We volgen in principe La Vélo Francette maar soms ook de door Pocket Earth berekende route als LVF te veel omrijderij in petto heeft. Ook blijkt hier een Jacobsroute te lopen: een van de vele die vanuit alle grote Europese steden samenkomen in Santiago de Compostela.
Bij een abdij gaan we op een muurtje in de kruidentuin zitten en doen ons tegoed aan sappige druiven en knapperig brood met camembert. Dan weer verder. De weg gaat steeds maar op en neer. We overwegen de hele kampeeruitrusting naar huis te sturen.
We arriveren in Cit’Hotel Saint Jaques dat betere tijden gekend heeft maar vandaag weer wat aan grandeuur wint door ons bezoek.
We trekken Parthenay in voor een hapje. De meeste restaurants zijn gesloten, andere gaan pas over een uur open. We komen terecht in een snackbar waar ik heerlijke frites krijg met gesmolten cheddar. M verorbert met zichtbare smaak iets carnivoors. We keren hotelwaarts. De stad doet armoedig aan met veel bedelaars. Zouden die vannacht onder een brug slapen? Wij zijn blij met onze goede bedden en schone lakens.


Laten voor diegenen die er blij van worden. Je kunt je laten inspireren door de Japanse Marie Kondo; die zegt “does it spark joy”? Zo nee, weg ermee!
Wat zal de verklaring van Joost daarvoor zijn?