Dag 10 —> Thouars - 50 km

‘We verlaten Parthenay via de noorderpoort’ , zo had ik willen schrijven, maar we verfietsen ons iets en zien dan die poort onder ons liggen. ‘Het belangrijkste is dat we die poort gezien hebben’ zegt M tegen mij, en ja, zulk een optimistische levensvisie is een goed begin van een stralende dag  waar we ons zonovergoten maar toch met onze jassen aan een pad  banen tegen de straffe noordenwind in.

De omgeving is agrarisch maar in goede zin. De weilanden zijn begroeid met een mengelmoesje van grasachtige gewassen waarbij ons engelse raaigras niet te bespeuren is. In de landerijen staan grote bomen die bij zomerdag beschutting geven aan het vee, iets dat te onzen lande zo zeer een zeldzaamheid is. En we zien heel veel heggen om de weilandjes.

Na 20 km ontwaren we een Tabac die heerlijke caffee au lait heeft. Het blijkt tevens een postkantoor maar dan van de tweede klasse dat niet gerechtigd is om onze kampeerspullen huiswaarts te zenden. Maar de official waarschuwt ons dat tenten meestal niet in de standaarddozen passen. Dus binnenkort moeten we de tenten rol ontdoen van de stokken en die gebundeld op de pakjesdrager meevoeren is de conclusie onzerzijds,

We trappen door komen over een oude Romeinse brug en belanden dan - geleid door Pocket Earth - op onmogelijke stenige, gepokte en gemazelde landweggetjes. Gelukkig hebben we dikbandige Santos Travelmasters 2.6 ALU - fat bikes avant la lettre en nog niet geëlektrificeerd - die met inzet van enige menskracht ons voortploegen door het plaveisel. Daar is Thouars. We dalen steil af en steken de Thouet over en klimmen aan de andere zijde met de fiets aan de hand weer omhoog onder de muren van een hoogoprijzend kasteel. We zoeken de camping op en vinden daar twee trekkershutjes. Die blijken helaas gereserveerd te zijn zodat we de tent  maar opzetten en zijn behalve een beetje balerig ook een beetje blij dat we de tent niet voor niks tien dagen meegezeuld hebben,

Nu is het rijd voor kokkerellen, De pot schaft stamppot zoete aardappel met wortelen. Lekkerder kan het niet.