Dag 6 —> Bremervorde - 75 km

We fietsen dwars door Bremen omdat dat korter zou zijn dan de officiële route. Maar veel zien we niet van de Altstadt omdat onze blik op het wegdek gericht is waarin verraderlijke tramrails verzonken liggen. Maar na twintig minuten is dat leed geleden en fietsen we langs een watertje. ‘Net Giethoorn’, zegt M, maar koffietenten ontbreken hier helaas.

We rijden langs de universiteit en zien een hoge minaret. Het blijkt de Fallturm te zijn, een toren van 146 meter waarbinnen een soort biervat naar beneden kan vallen en de laatste meters afgeremd wordt. Het vat valt binnen een vacuüm gezogen buis en binnenin het vallende vat heerst gedurende 5 seconde dus gewichtloosheid. Deze periode kan verdubbeld worden dooor het vat met een katapult omhoog te schieten. Er schijnen allerlei wetenschappelijke experimenten gedaan te zijn, maar die tien seconden lijkt me wel erg krap, ik zou mijn proeven liever meegeven aan de bemanning van het ISS.

Lang geleden las ik in de Kijk een verhaal over ruimtevluchten naar verre sterren, die honderden jaren in beslag zouden nemen. Die mensheid in zo’n ruimteschip moest zich ook voortplanten en Kijk vroeg zich af of seks wel mogelijk is tijdens gewichtloosheid. Me dunkt dat er juist veel meer mogelijk is en dat er een dikke Kamasutra over interstellaire seks geschreven kan worden. Overigens is voor dit soort extreme reizen helemaal geen voortplanting nodig: de bemanning kan zich toch gewoon laten invriezen en zich over duizend jaar laten ontdooien.

Dan de vraag of alles naar beneden valt. Marcoen Cabollet dacht dat antiwaterstof in het zwaartekrachtsveld van de aarde naar boven zou vallen. Dat is een gedurfde gedachte en zijn promotie in Eindhoven werd in 2008 op de valreep gecanceld, onder meer door de kritische reactie van Gerard ‘t Hooft (Nobelprijswinnaar natuurkunde). Een paar jaar later promoveerde C als nog cum laude in Brussel. Maar onderwijl stond het CERN in Geneve ook niet stil. Er werd antiwaterstof gemaakt uit een anti-proton en een anti-elektron. Het antiwaterstofatoom viel gewoon naar beneden, zo bleek in 2025. Zwaartekracht is dus net als de dood erg democratisch: niets ontsnapt er aan.

Ik heb koude duimen, we stoppen opeens bij een kleine markt en M koopt warme handschoenen voor mij. Verder gaan we door boerenland en soms over gravelpaden tussen de velden. Opeens zien we een bakker. Door het venster zien we een koffiemachine en kopjes, dus hier moeten we wezen. De bakkeres vertelt echter dat ze met koffieschenken gestopt is. Zodat ze ook niet meer hoeft af te wassen.

15 km voor het einddoel zien we opeens een ijssalon. Daar doen we ons tegoed aan cappuccino en ik bovendien aan een ijsco. Dit geeft ons nieuwe levenskracht en vrolijk vervolgen we onze rit.

Bij een veld met een geel gewas stoppen we. M had de theorie dat koolzaad of raapzaad nauwelijks insecten aantrekt, maar toch zien we een enkele bij bezig met het vergaren van honing. Maar wat groeit en bloeit hier nu? Obsidentify zegt dat het raapzaad is met een waarschijnlijkheid van 97%. Ik geloof het niet en tover een tabelletje tevoorschijn met de verschillen tussen kool- en raapzaad op mijn mobieltje. Doorslaggevend is de bladgroei aan de steel. Bij raapzaad zit het blad geheel om de stengel maar bij koolzaad maar voor de helft. En dat is hier dus het geval. Obsidentify heeft zich vergist!

Nu snoepen we van olijven, pinda’s en blauwe bessen en delen een Radler. 

En dan de oplossing van het CC van gisteren. Het antwoord is “-“. Neeltje Maria Min was ooit beroemd met haar “Voor wie ik liefheb, wil ik heten”, maar is daarna in de vergetelheid geraakt.

Vandaag weer een nieuwe CC. Aarzel niet te googelen, dat is uitdrukkelijk toegestaan. En wacht even met het publiceren van je oplossing tot morgen in de namiddag want andere lezers moeten niet zomaar een mooi probleem ontnomen worden.