Dag 26 —> Burgos (77 km)
Om vijf uur wordt ik wakker door gerommel; de eerste wandelaars maken zich klaar. De slaap vatten lukt niet meer en ik ben blij dat iemand om zes uur het licht aanfloept. De meest bedden van de gisterenavond geheel bezette slaapzaal zijn al verlaten. We eten een paar boterhammen met kaas en banaan. Oploskoffie zit er vandaag niet in: de Albergo heeft wel een magnetron maar geen waterkoker.
Om zeven uur vertrekken we en al na een kilometer stoppen we bij het sluizencomplex van het Canal de Castello. Zes sluisdeuren op een rijtje maakten het eens mogelijk een hoogteverschil van ca. 25 meter te overbruggen. Die deuren zijn helaas verdwenen op de bovenste na die bij nader inzien vervangen is door een betonnen wand. Water straalt hier en daar door de openingen tussen de bakstenen van de zijwanden waar ook allerlei planten zich een plaatsje veroverd hebben. In Engeland zou dit een dankbaar object zijn om te koesteren door liefhebbers van de industriële archeologie.
We rijden door, omwaaid door een aangename koelte die eigen is aan dit vroege uur. Onmetelijke velden met stoppelvelden en stenige omgeploegde velden strekken zich uit tot de horizon. De bermen kleuren nu door het hele spectrum: blauw van korenbloemen vermengt zich met rood van klaprozen en paars van distels met geel van biggenkruid. We naderen een dorpje en kijken speurend om ons heen, gedreven door koffiezucht. Niets van dat al, geen mens te zien. Op de kerktoren zijn vier ooievaarsnesten gebouwd, de bewoners klepperen ons vrolijk tegemoet.
We fietsen langs een riviertje onder een bladerdak van platanen; onze pupillen verwijden zich omdat het zonlicht nu getemperd wordt. We beginnen opeens meer kleur te zien. Op de heuvels links van ons verschijnt weer die schakering van kleuren die beter met muzikale uitdrukkingen dan met fysische begrippen benaderd kan worden. ‘Net een schilderij van Annet’ roepen M en ik tegelijk.
Bij de ruïne van San Anton staan twee jongedames met een grote thermoskan en een soort spaarvarken voor de donaties. Eindelijk de eerste koffie vandaag. Twaalf jaar geleden kwamen we hier M en P ook weer tegen nadat we ze aan de Frans-Spaande grens al eerder ontmoet hadden. Met het brandertje (we kampeerden toen nog) hebben we toen koffie gezet. Onderweg doe je leuke vrienden op!
Het wordt langzamerhand warmer op de weg maar de luchttemperatuur houdt zich gedeisd zodat we veel stops maken als er een schaduwrijke gelegenheid is. We willen middels een hoge brug de autosnelweg oversteken, maar ontdekken bijtijds een tankstation dat vooral door camions aangedaan wordt. Weer tijd voor een bakkie. Naast ons zitten vier chauffeurs die elkaar aanstoten als een dame met een erg strakke legging passeert. Dat vertelt M mij tenminste, ik ben geheel geobsedeerd door de geur van de koffie.
De route heeft nog wat onverwacht venijn in de staart met twee behoorlijke klimmetjes die wij maar te voet doen. Om vier uur komen we aan bij ons appartement in Burgos. Helaas moeten we de fietsen op de kamer stallen. Drie trappen op. De lift is net te klein. M & C mogen helaas niet in de hal staan. Terwijl ik dit typte heeft M inkopen gedaan. Ik ben benieuwd wat de pot vandaag schaft.
