Dag 22 Praag, verkenning

De bibliotheek

Om negen uur gaat de bibliotheek open en we zijn al op tijd de deur uit om er vroeg bij te zijn. Steden zien er ‘s morgens vroeg zo anders uit dan gedurende de drukte van de namiddag en avond, zo filosoferen we. Dan kan je ongestoord naar boven kijken en je verbazen over de gevels zonder tegen ijsco-etende toeristen aan te botsen. 

We hadden toch eventjes buiten de waard gerekend, want nauwelijks voorbij het beroemde astronomische uurwerk belanden we in een mensenzee. Op de rijweg staan naar schatting tienduizend lopers te wachten op het startsein voor de marathon. Voor gewone voetgangers blijven de smalle trottoirs over die bovendien ook nog plaats moeten bieden aan kijkers, geliefden en familieleden van de lopers. We moeten de straat over, maar dat is onmogelijk.

Uiteindelijk vinden we een loopbrug over het parcours en komen bij de biblio. Daar staat een lange rij om een kaartje te bemachtigen voor een van de rondleidingen van deze zondag. De geschatte tijd dat wij in die rij moeten staan is een uur en na enig wikken en wegen besluiten wij ons dan toch maar aan te sluiten.

We bemachtigen kaartjes voor een rondleiding om half zeven en dwalen door de stad om uiteindelijk in het grote nationale museum te belanden. Alleen al het interieur is het geld waard. Het moet een ontwerp zijn van het einde van de 19-eeuw, iets met veel goud maar wel weer evenwichtig. 

Duizenden mineralen staan er naast elkaar tentoongesteld, veel namen komen me bekend voor - orthoklaas, fluoriet, hematiet, aragoniet, kalkspaat, ga maar zo door - en nog veel meer dus niet. Maar ik ben speciaal geïnteresseerd in de meteorieten, geheimzinnige stenen die van  verre komen, veel uit de planetoïdengordel tussen Mars en Jupiter, maar ook secundaire brokstukken die ontstaan zijn door inslagen in Mars en in de onze eigen maan. 

In het nieuwe deel is een tentoonstelling over Tsjechië in de 20-ste eeuw. Het is een bizarre eeuw geweest voor Tsjechië, de geboorte van Tsjechoslowakije direct na de eerste wereldoorlog, de schenking van Sudetenland door Frankrijk en Groot-Brittannië aan Hitler in ruil voor vrede (München 1938), de inlijving van Tsjechië als Duits ‘protectoraat’ direct daarna, de bevrijding in 1945 door de Amerikanen, het wegjagen en vermoorden van de overgebleven Sudeten-Duiters en Hongaren in datzelfde jaar, de communistisch staatsgreep en de aansluiting bij het Warschaupact in 1948, de Praagse Lente in 1968 (die leidde tot het neerslaan ervan door Brezjnev en de gevangenneming van Dubcek) en uiteindelijk de Fluwelen Revolutie in 1989 waarbij Havel het roer  in handen nam. In 1993 scheidde Slowakije zich af, in 1999 sloot Tsjechië zich aan bij de NAVO en in 1999 bij de EU. En nog steeds wordt hier met Tsjechische Kronen betaald, de Tsjechen moeten niks hebben van de Euro .

Dat is allemaal internetkennis, in het museum kom je daar flarden van tegen, maar grotendeels met uitleg in het Tsjechisch. Van de verdrijving van de Sudeten-Duitsers kom ik echter niets tegen. Schaamte? Of heb ik dat gemist?

Het is nu vier uur. Tijd om dit verslag te beëindigen en even languit na te denken over de eindigheid van het heelal, over de geurenrijkdom van onze flora en me voor te stellen hoe het zou zijn als ik kon vliegen als een vogel