Dag 21 —> Praag - 39 km, 200 hm

De Elbe

Zo, we zitten nu in Praag na een niet al te lange fietstocht vlakbij het hoofdstation dat aan de andere kant van aan groot speelpark - kabelbaan, schommels, wipkippen - ligt. Na het zoute zweet afgespoeld te hebben, trekken we de stad in met doel de oude bibliotheek te bezoeken. Dertig jaar geleden waren we daar met onze kinderen en schrikten de suppoosten steeds wakker met alarmerende piepgeluiden als we ons te ver vooroverbogen om boektitels te lezen. 

Heerlijk weer eens te wandelen. Het is zoel en laaghangende bewolking zorgt ervoor dat het de hele avond wel zo zal blijven. Het is erg druk op straat met toeristen uit alle windstreken die de aarde kent. Opeens wordt onze weg versperd door een horde van honderden mensen die omhoog staren met hun mobiel in de aanslag. We zijn dan ook bij het beroemde astronomische uurwerk en het is vijf voor vijf. Precies op het hele uur zullen de twaalf apostelen hun rondgang maken voor een deurtje. De spanning stijgt, en jawel, daar geschiedt het wonder, begeleid door een figuur die vijf maal op een bel slaat. De hele show duurt minder dan een minuut maar is en blijft een gedenkwaardige gebeurtenis. Er klinkt nauwelijks applaus en M en ik kunnen ons van die dertig jaar geleden herinneren dat het publiek toen veel enthousiaster reageerde. Misschien is de mensheid te veel verwend.

De bibliotheek is tot acht uur geopend, dus we hebben straks nog bijna drie uur om daar rond te dwalen. Maar zoals zo vaak met beroemde UNESCO werelderfgoederen, alle kaartjes zijn vandaag uitverkocht. Een vriendelijke waker raadt ons aan morgenochtend terug te komen. Nou, we zullen wel zien.

     Jachtige fietsers

     trappen hard voor hun geluk

     met endorfines

Dat soort haiku-wijsheden moet je echter altijd met een korreltje zout nemen. Wij moeten vandaag of morgen een beslissing nemen hoe we van Praag naar Wergea fietsen. Er zijn twee opties: Een zuidelijke route die via Pilzen uiteindelijk in Arnhem terechtkomt en een noordelijke die grotendeels langs de Elbe voert en via Dresden en Bremen uiteindelijk in Stadskanaal uitmondt. De afstand is vergelijkbaar, maar de zuidelijke variant vergt 2781 hoogtemeters en de noordelijke slechts 613 hoogtemeters

Nou die endorfines kunnen ons dus gestolen worden en we kiezen voor de noordelijke route, de Elbe-route dus. Dat zuidelijke traject is iets voor elektro-fietsers. Misschien worden we dat  ooit als we wat jaartjes ouder zijn. Nu stoppen we een pizza in de magnetron. Heerlijk smullen hier in deze ruimte, ver van alle stadsdrukte.