Dag 20 —> Marrebæk - 65 km

e verlaten het merkwaardige hotel - een voormalig graanpakhuis las ik ergens voor zover ik het begreep in het Deens - en al spoedig fietsen we door Stege, het belangrijkste stadje van het eiland Møn. Het is droog en zonnig en een westenwind van 3 Bft houdt ons wakker. We volgen de Berlin-Kopenhagen-Radweg die M van het internet geplukt heeft. We komen steeds meer vakantie-fietsers tegen. Als die met blote benen trappen merkt M op dat het Noordkaap-gangers zijn. De weg gaat eindeloos heen en weer; meestal hebben we tegenwind maar dan opeens rijden we een weer stuk voor de wind. We beginnen eindelijk het hemelse Denemarken-gevoel te krijgen.

Over een lange dam bereiken we dan Bogø, een eiland met amper duizend inwoners. We begeven ons naar de haven en delen een kop koffie in het veerhuis. Daar liggen folders over Møn met op de voorkant een schitterende foto van de krijtrotsen. Ik krijg alweer spijt dat we Møn verlaten hebben, we hadden daar best een dag kunnen blijven, bedenk ik.

De veerpont legt aan, wat veel handwerk oplevert voor de matroos: allerlei kettingen moeten vast- en losgemaakt worden, slagbomen worden omhooggeduwd en hij moet de weg vrij maken zodat de enige auto de pont kan verlaten temidden van een complete schoolklas.

Dan zijn we op Falster, dat grote gelijkenis heeft met Zuid-Amerika - op de kaart dan. We komen aan in Paramaribo en aarzelen. De fietsroute gaat via de oostkust maar het is een reusachtige omweg. Dus gaan we aanvankelijk rechtstreeks zuidwaarts en bereiken bij Nykøbing weer de westkust, Dus hebben we nu het gevoel in Santiago de Chili aan te komen. In de Netto slaan we wat lekkers in, onder andere een grote fles limonade die we ter plaatse opdrinken. 

Na tien kilometer arriveren we om exact 15:16 onze B&B waar onze gastheer Shane zich verontschuldigt. Hij moet de lakens nog strijken en de bedden opmaken. Wij zeggen dat dat strijken voor ons niet hoeft en dat we zelf het bed wel kunnen opmaken. Maar dat is tegen dovemansoren gesproken.

Nu liggen we languit. Ik heb het nieuws gelezen, Trump is na zijn bezoek aan China weer thuis en Xi ontvangt nu Poetin. Wanneer komen die drie eens samen om zaken te doen? Trump krijgt dan Groenland, Poetin de Oekraïne en Xi Taiwan. Jalta is momenteel trouwens niet zo’n goede plaats voor overleg.
 

Dan weer tijd voor het CC. E=mc^2 en E=eetbaar, daar zochten we gisteren naar. De formule E=mc^2 werd door Einstein afgeleid en trouwens al eerder door Henri Poincaré. De formule zegt dat energie en massa equivalent zijn. Een voorbeeld: als een elektron met een positron (een positief elektron) botst, dan verdwijnt alle massa en de vrijgekomen energie kan je berekenen met de genoemde formule. De energie komt vrij als twee gamma-flitsen. Door radioactief verval van het kalium-isotoop K-40 gebeurt iets dergelijks gemiddeld een keer per 20 seconde bij iemand van 80 kg.

En E=eetbaar? Dat is een boek van J. Kamsteeg en het gaat over voedsel-additieven die een E-nummer gekregen hebben. Additieven worden om verschillende redenen aan het voedsel toegevoegd en moeten niet verward worden met contaminanten die onbedoeld in ons eten terechtkomen.