Dag 16 —> Bad Ischl - 60 km, 379 hm

28 april 2025 - Bad Ischl, Oostenrijk

De veerpont

We verlaten de Mozartstad met stralend weer. Wolfgang Amadeus zou eens een dagje terug moeten komen hier in Salzburg, een stad waar hij ooit min of meer uitgeknikkerd werd door de Aartsbisschop.  Mozart zou een doos Mozartkugeln kopen (en misschien . verorberen?) en zijn geboortehuis bezoeken à raison €14,=. 

Al na een kwartier begint het pad zo steil omhoog te gaan dat we gedoemd zijn af te stappen en onze rijdieren naar boven te duwen. Aan alle leed komt een eind en dat geldt ook weer hier. We volgen een tijdlang de verkeersweg via het naastgelegen brede fietspad. Ergens wil onze routeplanner dat we een afslag nemen, wat wel verleidelijk is omdat die weg naar beneden voert. Maar een blik op de kaart doet ons besluiten om de rijweg te blijven volgen want het aanlokkelijke landweggetje sluit over drie kilometers ook weer aan op die rijweg met een vreselijke klim. 

Waarom val je niet om tijdens het fietsen? Daarover doen de meest gekke theorieën de ronde. De wielen zouden gyroscopen zijn die het rijwiel rechtop zouden houden. Dat is quatsch: ook op een autoped met miniwieltjes val je niet om. De werkelijke oorzaak is de volgende. Als je naar links valt dan stuur je  onwillekeurig ook naar links en door het bochtje dat je daardoor maakt, zorgt de middelpuntvliedende kracht dan weer dat je rechtop komt. Bij een goede fiets kan dat ook zonder actief te sturen, d.w.z. met losse handen. Bij een fiets zijn twee punten van belang: het punt A waarbij het verlengde van de stuuras de grond raakt en het punt B waar de voorband de grond raakt. Zolang A voor B ligt is de fiets zelfsturend. Ter illustratie: onze dierbare Christoffel en Maria hebben beide hun parkeerstandaard aan linkerzijde. In parkeerstand wenden ze beide hun  voorwiel naar links. 

Salzkammergut, zo heet deze streek en onze tocht voert langs de Fuschlsee en de Wolfgangsee. Die laatste steken we op het smalle deel over per veerpont, altijd een hoogtepunt op zo’n dag. Dan reppen we ons door het toeristendorp Sankt Wolfgang. Nu volgen wij de noordoever van het meer en belanden op zeker moment op de smalle dijkjes langs de Ischl.

Bad Ischl, daar zitten we nu in een appartement samen met C en M. Is hier iets  te doen? Zijn hier geneeskrachtige bronnen? Zo dadelijk moeten we  eens op onderzoek gaan. Misschien genezen we dan van al onze kwaaltjes.

Nog een paar dagen, en dan zijn we in Tsjechië met als doel de stad Praag. We houden jullie op de hoogte.

Foto’s

5 Reacties

  1. @nnet:
    28 april 2025
    Zo-even naar buiten gelopen en bij mijn fiets lijken op het oog A en B samen te vallen. Of ie zelfsturend is durf ik niet te proberen. Zet ik 'm met zijn linkerzijde tegen een boom, dan draait het wiel naar links; en zet ik 'm met zijn rechterzijde tegen een boom, dan draait ie naar rechts. Ik tast in het duister wat dit beduidt?
    Een fijn avondje en morgen mooi fietsweer! Er zit schot in!
  2. Joost:
    28 april 2025
    Dat beduidt dat hij naar links zal proberen te sturen als hij naar links om gaat vallen en dat - als hij bereden wordt - een bocht naar links zal maken zodat door de centrifugale kracht het zaakje toch weer recht komt te staan. En dat hoj naar rechts gaat sturen etc etc etc
    Je hebt dus een prima fiets waarop je ook met losse handen zou kunne fietsen maar onverhoopte valpartijen wil ik niet op mijn geweten hebben. “De directie stelt zich niet aansprakelijk ….”
  3. @nnet:
    28 april 2025
    Handen los durf ik echt niet meer. De laatste 2 keer dat ik viel gebeurde dat bij op- en afstappen... met mijn beide handen aan het stuur. Misschien wordt mijn volgende fiets wel een driewieler.
  4. Joost:
    28 april 2025
    Gewoon een fatbike nemen. Lage instap, brede banden. Ideaal voor senioren!!
  5. Corinne:
    28 april 2025
    En je hoort gelijk weer tot een andere doelgroep fatbike boys . Wel je kledingstijl wat aanpassen.