Dag 13 —> Bischofshofen - 54 km, 140 hm
25 april 2025 - Bischofshofen, Oostenrijk
Luchtvissers
Eerst nog maar iets wat we gisteren ook tegenkwamen onderweg van Obervellach naar Spittal. Het betrof een weitje met zo te zien wat grazende geiten, maar dichterbij gekomen bleek het veel meer biodivers te zijn. Ook een eland en een kangeroe ontwaarden we en - je gelooft het niet - een heuse ijsbeer. Roerloos allemaal, want zo blijkt het als we dicht genoeg genaderd zijn - allemaal zijn ze van plastic. Het is een soort sportpark voor boogschutters. Hoe mooi, jachtpartijen zonder dierenleed! Hoe mooi, die aanval op al dat plastic! Hoe mooi, dat jachtinstinct der jagers op deze manier te kanaliseren!
Nu is het vandaag en we zitten al om halfzeven in de bus die ons via een omweg van circa 200 km naar de andere kant van de tunnel voert. Daarbij passeren we Bischofshofen, maar we stappen niet uit: ons doel is de ciclovia zo volledig mogelijk te volbrengen.
In Bad Gastein stappen we dan eindelijk uit, samen met nog een passagier. Economisch kan dit ritje a € 10,= p.p. niet uit. Het zal wel bekostigd worden door het Ministerium für Tourismus und Folklore! Bad Gastein staat propvol met zeer duur ogende hotels. Wie gaat hier nog heen? Cocaīnehandelaren, Russische oligarchen en Griekse reders denk ik. En het is de vraag hoe lang leven dit oord nog gegeven is.
Het hotelwezen heeft het moeilijk in grote delen van Europa. Veel van de vroegere grandeur is verdwenen. Waarom zou je een week in het Zwarte Woud in een somber hotel verblijven waar er slechts één soort maaltijd geserveerd wordt en een valse hond rondsnuffelt in de eetzaal? Mensen gaan voor een prik naar Aruba of Thailand, hebben daar mooi weer. Je kunt het ze niet kwalijk nemen.
Dat we de in de bus zijn blijven zitten tot Bad Gastein, daarvan hebben we geen spijt. De tocht noordwaarts is wonderschoon en de parallelle verkeersweg is meestal buiten gezichts- en hoorbereik. Het druilt en miezert, maar tegen de kou en nattigheid kan je je kleden wat onmogelijk is tegen hitte. Hoe vaak hebben we vroeger in de maand augustus wel niet gezweet en gezucht, moeizaam omhoogtrappend en behoedzaam afdalend om niet uit te glijden over gesmolten asfalt?
Nu zitten we op een kamer in ‘Tirolerwirt ‘ met een pot olijven, een zak pinda’s en een blik bier. Straks eens kijken op Reislogger of Ernst al op pad is met zijn Pacific Crest Trail. We zijn een beetje jaloers.
En dan gaan we beiden verder met de roman Luchtvissers van Gerwin v/d Werf. Beiden hebben we het op onze e-reader staan. Zo speelt ons innerlijk leven zich ‘s avonds af, iets waarvoor we daags amper de tijd hebben.
Wederom een kostelijk stuk proza om op in te laten werken.
Zet hem op
Wie weet na de Luchtvissers?
Het belooft beter weer te worden. Dat hopen we maar.
Trouwens, Ik heb Wilgeneiland van Gerwin van der Werf net gisteren uit gelezen, ook aan te bevelen. Vakantieleesvoer kennelijk.
Over het heden en nu: Je gaat het pas zien als je het doorhebt. Dat heeft Cruyff ons althans geleerd en ik ga helemaal mee in die gedachte. Waarbij het begrip ‘nu’ toch lastig te vatten is. Het is een soort punt in de tijd, maar wel eentje die steeds verschuift. Hoe snel die dan verschuift? Wel, precies 1 seconde per seconde. Dus behalve vormloos ook dimensieloos! Ja het ‘nu’ is een materieloos object, zoiets als een schaduw. We zongen het vroeger al: “Uren, dagen maanden jaren, vliegen als een schaduw heen”.
Dan je voorstellen on met plastic poppen in duistere driften te voorzien. Er is van staatswege een onderzoek gedaan met de titel “Is een verbod op kindersekspoppen wenselijk?”. Op die vraag komt echter geen antwoord. Houden die kindersekspoppen kinderlokkers van straat of vormen ze een opstapje naar echt kindermisbruik? En hoe zit het met AI-gegenereerde kinderporno?
Parallel met deze discussie gaat die over geweld in woord en beeld. En we {niet iedereen hoor) geven onze kinderen waterpistolen en klappertjespistolen. Voeden we ze daarmee op tot geweld?
Velen smullen van moord en doodslag in op papier en op het scherm. Als het goede uiteindelijk het kwade overwint hebben we er vrede mee. Maar als het kwaad onbestraft raakt, wordt zo’n boek of film immoreel genoemd.
Voor klimmers zijn er klimhallen ingericht. Ze voorzien in de klimbehoefte van menigeen. Voor sommigen zijn ze opstapjes naar klimmen in de rotsen. Maar voor velen zijn ze gewoon einddoel: lekker en leuk en met weinig risico.
Het goeie doel is niet je eigen doel.
Als wij de bal hebben, kunnen hun niet scoren
Die kennen misschien niet van je winnen, maar je ken wel van ze verliezen.
Als ik gewild had dat je ’t begreep, dan had ik het wel beter uitgelegd.
Voordat ik een fout maak, maak ik die fout niet.
Je moet nooit bijgelovig zijn. Dat brengt ongeluk.
Mooie omgeving en afwisselend