Dag 12 —> Korsør - 53 km

Buiten klettert het en wij omwikkelen onze voeten met plastic zakken en duckttape. Ook de pijpen van onze regenbroeken omwinden we met dat plakband zodat ze niet verstrikt raken in het aandrijfmechanisme. Ik bekijk de route en ontdek dat er vlak bij ons onderkomen een spoorlijn ligt die bij Faaborg begint. In een trein is het droog, bedenken wij. Maar het is moeilijk iets over een dienstregeling te vinden. Maar gelukkig is er AI en die van Google vertelt ons dat het station in Faaborg lang geleden opgeheven is. Dus duiken we de waterige wereld maar per fiets in. 

Doel is Korsør dat aan de andere kant van de Grote Belt ligt. We steken dus dwars het rozeneiland - vanwaar die naam, we zien alleen koolzaad -  Funen over. Gelukkig houdt het na een half uur op met regenen. Aanvankelijk maken we de nodige hoogtemeters door herhaaldelijk heuvels op te moeten klimmen; soms stappen we zelfs af omdat onze rijdieren, Maria en Chistoffel, het zwaar hebben. Maar dan belanden we op een voormalige spoorweg en ons humeur komt weer  to bloei. Spoorwegen lopen vlak, stijgen en dalen maar enkele procenten en voeren door landelijke dreven. 

Twintig km voor Nyborg stoppen we bij een hunebed. De Deense variant bestaat uit een enkele grote steen die door drie kleinere gedragen wordt. Van zo’n grafmonument staan er dan enkele bijeen, in dit geval zijn dat er vijf.  Wonderen zijn het van onze verre voorouders die ze oprichtten en er begraven werden. Het is dan ook een gruwelijke schande dat het hunebed bij Farmsum - dat toevallig in 1982 gevonden werd bij opgravingen - zomaar geruimd werd. Opgetakeld, op een vrachtwagen gedonderd en naar Delfzijl in een museum weer als curiositeit opgesteld. Waarom? Omdat men dacht dat het geplande industrieterrein er last van zou kunnen hebben. 

Over de Grote Belt tussen Funen en Seeland ligt een lange brug met een vierbaans autoweg en een spoorlijn. Fietsers kunnen dat water alleen oversteken per trein en dat doen we dus maar noodgedwongen. In Korsør betrekken we een bovenverdieping. Hier is M nu druk doende een maaltje te bereiden terwijl ik de wereld op de hoogte stel van onze reis die ons tot nu toe weinig avonturen opgeleverd heeft maar onze spieren wel steeds sterker maakt. Ik lijk wel genezen te zijn van de zere knieën waar ik de laatste maanden mee tobde. 

Nu word ik de keuken ingeroepen. Het kookapparaat geeft wel enige warmte af, maar amper voldoende om onze spijzen te garen. Maar waar dat aan ligt? Joost mag het weten!

Als laatse weer de oplossing van het CC van gisteren. Veel lezers kwamen op het woord ENTER, maar hoe vat je dat samen in ėėn symbool? Op het losse toetsenbord waarmee ik dit verhaaltje op mijn i-Phone tik, staat er op de betreffende toets ‘enter’ maar verder geen symbool. Toch bestaat het en als je het oude vertrouwde Wikipadia raadpleegt kom je al snel een afbeelding tegen van een toetsenbord waarop de betreffende toets rood omcirkeld is. Het is een winkelhaak met een pijltje aan de onderkant.