Dag 13 —> Ringsted - 62 km

‘S Avond om tien uur verschijnt altijd de NRC op mijn mobiel maar dit keer laat de krant het afweten. Staking, opstand of computer-storing dan wel een hack? Ik raadpleeg de AI van Google en die vertelt mij dat het morgen hemelvaart is en dus een vrije dag impliceert voor het personeel. Ik gun het ze van harte en zoek mijn sponde op.

ik zit achter het stuur van het busje en naast mij zit H, ook uit Wergea. We komen uit Harlingen en gaan naar huis. Ik stel voor over Dokkum te rijden ‘want dan is onze elfstedentocht compleet’. De anderen vinden dat goed. Na een tijdje komen we in een vreemde stad, we zitten ergens in Twente en op de kaart blijkt het Deventer te zijn. Hoe konden we zo erg fout rijden? Zou ik het aan M vertellen met het risico dat ze zou denken dat ik ook de weg in mijn hoofd aan het kwijtraken ben? We verlaten de stad maar plotseling kunnen we niet verder: de motor stopt. H en ik stappen uit, op zoek naar een garage. H stelt voor een blik mee te nemen om brandstof in te tanken maar ik zeg hem dat we elektrisch rijden. Wat nu? 

ik word wakker. Het is één uur in de nacht. Gelukkig maar een droom. Ik ben toch benieuwd wat je met een lege accu moet doen als je elektrisch rijdt. De ANWB licht mij uitvoerig in. Slepen mag zeker niet en als je heel gevaarlijk staat mag je sommige auto’s aan de kant duwen. En verder moet je de wegenwacht bellen die voor dit soort gevallen een aggregaat op een aanhanger heeft staan en je voor een paar kilometer stroom verstrekt,

Dan slaap ik in en word om half acht gewekt door de zon die vrolijk door het raam naar binnen schijnt. Hemelvaart vandaag en we gedenken de terugkeer naar Zijn Hemelse Vader van de Heere Jezus die zijn mission impossible hier op aarde voltooid heeft. Europa en een groot deel van de wereld is na die hemelvaart volgebouwd met kerken maar er woeden nog evenveel oorlogen als 1993 jaar geleden.

We stappen op, de zon schijnt en we hebben windkracht drie in de rug. In Slagelse doen we een sjieke koffiezaak aan en drinken cappuccino voor een sjieke prijs; de stad is uitgestorven, de winkels zijn dicht en de galerie heeft monsterlijke portretten van vrouwen met paardengebitten in de etalage hangen.

We vervolgen onze tocht. Onze route slingert tussen de landelijke dreven over autoluw asfalt van puike kwaliteit. Daarbij krijgen we nog steeds een duwtje in de rug van de westenwind. Weer rijden we temidden van koolzaadvelden die nu anders ruiken dan een paar dagen geleden. Het aroom heeft nu een zware ondertoon die toeneemt naarmate het gewas rijpt en in een overheersende stank zal culmineren als de gele pracht verdwenen is

We arriveren om 15: 00 bij onze hostel waar we pas om 16:00 kunnen inchecken. We kunnen al wel naar binnen en koffie tappen uit de automaat. En dus heb ik een uur de tijd voor dit verslag.

De oplossing van het CC van gisteren was “o” en niet “O” want er was sprake van een ootje en niet van een grote O. En de o-micron werd genoemd en niet de o-mega. Weer waren er veel inzenders die goede oplossingen zonden naar onze privé-adressen. Gefeliciteerd.

En in de bijlage het nieuwe Compact Crypto. Ditmaal gecomponeerd door dochter Iris. Lieve lezer, als je ook een leuke opgave weet, laat het ons dan weten.