Dag 11 —> Penk - 75 km, 241 hm

Hop

We tillen Maria en Christoffel de trap af. Onze trouwe rijdieren zijn heerlijk uitgerust door het nachtelijke verblijf in de echtelijke bruidssuite. Het is bewolkt, M heeft haar maillot aan en ik ben gekleed in blote benen. 

De tocht voert 45 km langs de Drau, een brede rivier met om de 5 km reusachtige stuwen zodat scheepvaartverkeer bijna onmogelijk is. Dat natuurlijk uitgezonderd kano’s waarvoor er voor de stuwen overdraagplaatsen ingericht zijn. We hebben geen enkele kano gezien en we raden kanoten aan een karretje mee te nemen want er moeten hele stukken over de weg afgelegd worden rondom de stuwen.

Het hele stuk langs de Drau is er geen filantropische inrichting te bekennen die ons kan voorzien van koffie, toch wel en redelijk elementaire levensbehoefte. Bij een bankje verorberen we een broodje. Een echtpaar op Santos-fietsen stopt en we raken aan de praat. De dame heeft op dezelfde school als M gezeten in Stadskanaal. Hoe klein is de wereld. 
 

De man en vrouw hebben dezelfde fietsen als wij met dien verstande dat zij een Pendix - motor op de trapas - hebben laten monteren. M droomt daar soms ook over en ik aarzel nog. In ieder geval mag je geen accu’s meenemen in een vliegtuig en dat maakt dat je je fietstochten dan anders moet plannen.

Dan fietsen we Spittal a/d Drau binnen. Bij het station is er dan koffie en de lange abstinentie maakt dat dat vocht goddelijk smaakt. We kijken uit op een automaat die voorziet in Vapes, Snus, Zigaretten, Snacks & Drinks. Neen, de stationskoffie komt al onze wensen tegemoet zodat we weer van nieuwe krachten voorzien ons pad kunnen vervolgen.

Nu fietsen we langs de Möll, langzaam stijgend en soms met een venijnig klimmetje. De omgeving is landelijk, koeien kijken ons vol onbegrip aan. De wolken trekken nu op en openen het uitzicht op versbesneeuwde bergen. Zo nu en dan lopen we een stukje bij erg steile stukjes. M zondert zich even af achter een hoop stenen. Ik lees op een bord dat het een Smelzofen is uit de 14-de eeuw. Een soort hoogoven denk ik.

Een hop vliegt voor ons langs en landt in het weiland, gaat als een kip op zoek naar lekkers. In Spanje zagen wij veel van die vogels, hier in Oostenrijk is het de eerste. De rest zal wel in het bier verwerkt  zijn. 

Weer hebben we een appartement bemachtigd. Met een glas hoppig bier ben ik dit verslag aan het schrijven. We zijn beiden moe, straks eerst even languit.