Dag 31 —> Celle - 77 km, 75 hm

De kraanvogel

We verlaten het dorp Vorsfelde, nu een stadsdeel van Wolfsburg. Bijna alles is hier opgetrokken volgens de vakbouwmethode. Dat is volgens mij de meest dankbare wijze om een huis te bouwen: je zet een mooi houten skelet neer en vervolgens metsel je alle openingen dicht.

We volgen een officiële fietsroute - welke weet ik niet meer - die ons zo ver mogelijk van alle autoverkeer de stad uitvoert. Al tien minuten nadat we de deur achter ons dichtsloegen passeren we Schloss Wolfsburg, een enorm kasteel waar nu allerlei kunsttentoonstellingen gehouden worden. Bij het station rijden we onder Phaeno door, het wetenschapsmuseum dat in 2005 daar verrezen is. Het doet me een beetje aan het Evoluon in Eindhoven denken.

Het pad voert door het stadspark, heuvel op en heuvel af. Boven op een colletje staan tien vrouwen met tien honden te babbelen. Beneden stroomt de Aller en aan de overkant domineert de volkswagenfabriek met vier hoge zwarte pijpen. 

Ooit waren schoorstenen teken van kracht en vooruitgang. Waar reder A een passagiersschip te water liet met drie pijpen, verbeterde concurrent B dat met een vierpijpige schuit. En toen ik nog sigaren rookte kocht ik die zoete lekkernijen in blikken doosjes waarop de fabriek afgebeeld stond met wel tien dampende schoorstenen. Zou het zien van rook ook een roker prikkelen om er nog eens een op te steken? Is dat ooit onderzoht? 

Het is heerlijk weer, de zon schijnt en het  windje in de rug is een soort helpende, helende en heilzame geest. We stoppen als we in het grasland een plastic vogel ontwaren. Kunst denken we. Doch de vogel raadt onze gedachten en beweegt dan zijn kop om ons duidelijk te maken dat hij een vliegende vogel is van vlees & veren. Ja, een kraanvogel is het. In de verte staat een ooievaarsnest op een hoge paal, maar de bewoners zien we niet. Ooievaars zijn zeldzaam in Saksen-Anhalt, per dag zien we er gemiddeld maar één.

Na de stad Gifhorn komen  we weer in een landelijk gebied. De laatste kilometers volgen we weer de Aller, steken een bruggetje over en zijn zijn dan in een klap van de natuur in de binnenstad van Celle beland waarna we na 200 meter het City Hotel bereiken. Maria en Christoffel stallen we in een aparte fietsenkamer met zachtgroene vloerbedekking. Er staan meer rijdieren dus die van ons hebben vanavond wel wat aanspraak. Dat gunnen wij ze na hun inspanningen van vandaag.