Dag 29 —> Brandenburg - 79 km

We nemen afscheid van Heike, onze gastvrouw van Vrienden op de Fiets. Het is enigszins bewolkt, ideaal voor onze tocht van vandaag. We  fietsen onder de  de Brandenburger Tor door en wenden dan de steven zuidwaarts. Ergens vergissen wij ons met een afslag, maar geen nood: over een pad langs een kanaal kunnen we weer op de route komen, zo zien wij op ons mobiel. Het paadje is bezaaid met rommel, soms een paar schoenen, veel plastic zakken en dan wat weer wat kleren. Opeens waarschuwt M: pas op, een man!. Dwars over het pad ligt een man te slapen, nauwelijks opvallend, want zijn kleding wijkt niet veel af van de her en der verspreide rommel. Honderd meter verder is het weer hetzelfde laken een pak, maar ditmaal kan M de slapende zwerver maar op het nippertje ontwijken. Nu zijn we op onze qui-vieve. We vragen ons af hoe het leven van zo’n dakloze er uit ziet. En beseffen dat je zomaar in een dergelijke situatie terecht kan komen. 

We verlaten langzaam de grote stad Berlijn via allemaal fietspaden. Als we de laatste huizen achter ons gelaten hebben voelen we een soort bevrijding. Toch is het redelijk druk op het pad. Babbelende vrouwen met hoofddoeken, mannen met een kinderwagen en vooral veel hardlopers. 

Het pad voert door de bosschages langs een kanaal. Het asfalt is verraderlijk want soms staat het plaatselijk steil omhoog, weggedrukt door boomwortels. En het is moeilijk te zien omdat door de bomen er een ingewikkeld schaduwenspel op het pad geprojecteerd wordt. Opeens horen wij een heldere PING. Christoffel - M’s rijdier - heeft een gebroken spaak. Uit ervaring weten we dat als je dat niet snel verhelpt, je de kans hebt dat het wiel krom gaat trekken. Dus hebben we een nieuwe spaak geplaatst, een klusje dat trouwens eenvoudiger is dan een lekke band plakken.

Al met al schieten we niet erg op. In Potsdam besluiten we het vervolg maar langs de autoweg te doen. Het is nog 35 km naar onze bestemming voor vandaag en gelukkig blijkt er langs het hele traject een fietspad te zijn. 

We zijn in Brandenburg en komen langs de Lidl. M duikt deze filantropische instelling binnen en komt met allerlei heerlijkheden terug, waaronder een grote zak met kersen. Wat een mooi product van de schepping is dat toch. We fietsen dwars door de stad naar ons hotel. Het is half zes en nog steeds druk in de winkelstraat. Fietsen is hier toegestaan, maar weinig gelukmakend is het laveren tussen de voetgangers over een hobbelige kasseienweg. Gelukkig komen we heelhuids aan bij  het hotel. Op de kamer zijn zelfs drie stoelen: een achter de schrijftafel en verder twee luxe fauteuils. Maar ik kan niet het beeld van die slapende zwervers - temidden van rommelen midden op het pad - van mij afzetten.

Het CC had weer een aantal goede inzenders. Het was de v die van een beer een bever maakt  en van de os een vos. Als je een oplossing wilt inzenden, dan graag naar ons prive-adres, bijvoorbeeld naar [email protected]. En als je een  hint wil, geef ik die graag. Maar ik houd geen scores bij en er is aan ‘ t eind van onze tocht geen winnaar. En als je de CC’s te makkelijk vindt, laat dat dan weten.