Dag 25 —> Wergea - 45 km
1 oktober 2024 - Vlissingen, Nederland
Gisteren hebben we nog een ommetje gelopen in Brugge. De Langestraat - waaraan ons Hostel gelegen is - is bezaaid met brocante-zaken, curiosa-shops en antiekwinkels. Afrikaanse kunst doet het ook goed, België heeft de Congo natuurlijk behoorlijk leeggeroofd.
In het centrum overheersen de chocolaterieën. Heeft die chocola ook een historische band met de Congo? Waren daar cacao-plantages met dwangarbeiders? We gaan dat uitzoeken. In ieder geval zijn Belgische Bonbons een begrip en ze zijn half zo duur als de onze.
Nu is het dinsdag en In gezwinde vaart stevenen we af op Breskens geholpen door een stevige wind in de rug. De overtocht naar Vlissingen voelt aan als een echte zeereis en we maken er een echte luxe minicruise van door een Lion te verorberen.
Nu nog even wat over de Nuts-repen waarvan we de uitvinder zochten. Aanvankelijk schreef ik die toe aan generaal McAuliffe wiens legeronderdeel tijdens het Ardennenoffensief geheel door de Duitsers omsingeld was. De Duitsers zonden hem een ordonnans met het schriftelijke verzoek zich over te geven. McAuliffe verscheurde de brief en snauwde de boodschapper toe: Nuts! De Duitsers wisten zich geen raad met dat woord totdat een tolk de vertaling wist: kloten! Korte tijd later vond de eenheid van McAuliffe gelukkig weer aansluiting bij de hoofdmacht van het Amerikaanse leger.
Maar de onvolprezen Wikipedia weet te melden dat de echte uitvinder van Nuts de Amsterdammer Cl F Gerhards was die in 1950 op het idee kwam om de Mars - die hij in licentie produceerde - te verbeteren. Tegenwoordig komen de Nutsrepen uit Tsjechië waar ook die degelijke Bata-schoenen vandaan komen.
De trein staat al klaar. Ooit namen we de Sprinter omdat we dachten dat die wel heel snel zou gaan maar het bleek juist de stoptrein te zijn. Newspeak. We passeren nu Roosendaal en ik ontdek dat alles wat met de trein te maken heeft met de letter s begint. Sprinter, stoptrein sneltrein, stoomtrein, spoor, station, seinpalen, stroomafnemers, stoker, steenkool, stakingen, spooktreinen . . . .
Rotterdam Blaak zijn we nu. Straks in Leiden stappen we over in de trein naar Leeuwarden. Twee minuten hebben we daarvoor. Zou moeten lukken volgens de vriendelijke conductrice die net langskwam. Zelfde perron, maar dan aan de overkant.
Delft zijn we nu. Vroeger moest ik hier wel eens hier heen per trein en ontdekte toen dat het ook goedkoper kon dan met een retourtje Leeuwarden-Delft. Ik kocht dan een kaartje van Leeuwarden naar Deinum via Delft. En stapte op de terugreis gewoon uit in Leeuwarden.
Het overstappen binnen twee minuten is gelukt. De volgende hindernis is dan nog station Meppel alwaar we om 16:02 hopen te arriveren. Om vier uur eindigen volgens de NS de daluren die dan weer om 18:30 beginnen. Daartussen heet het spits en dan mogen fietsen niet mee in de trein . . . tenzij de conducteur met zijn hand over hart strijkt. Daar gaan we dan maar van uit want de trein is dan bijna leeg.
Nu zijn we net Meppel gepasseerd, veel mensen zijn hier uitgestapt en we tuffen vrolijk door. Buiten is het vies weer en we zijn blij het laatste stuk te treinen. Een wonder, zo’n machine op honderd wielen die als een lange rups door het landschap snelt. Ha, welk een onzinnige beeldspraak Heer Veer! Rupsen kruipen tergend langzaam en vreten zich een pad door appels en frambozen.
Leeuwarden nadert en de trein mindert vaart. M denkt 2.25 kg geslonken te zijn en ik 3 kg. Straks wegen. Wie het er het dichtst bij zit is de winnaar. En straks volgt ook nog de afgelegde afstand.
Thuis na een nat ritje vanaf het station. Op de stoep ligt een grote pompoen en een stapel peren. Cadeautje van H & C. En dan de statistieken; Volgens de teller hebben we deze 25 dagen 1499 km gereden, dat is 60 km per dag. Ik ben 4.5 kg afgeslankt en M 2.7 kg. M is dus met de beste schatting de winnaar.
Na dit avontuur is het tijd voor een korte terugblik en een plan voor een nieuwe tocht. Dit doen we nu onder het genot van een eenvoudige doch voedzame maaltijd die door Joost bereid wordt en door hem opgediend wordt.


En voor jullie volgende tocht: Zou de Alpe Adria Radweg jullie kunnen bekoren? Vrijwel alleen vlak of afdalen en de stijgende stukjes kunnen ook met de bus of trein worden gedaan.
Of hebben jullie deze al gefietst?
Tot binnenkort.
Oant sjen!
Als ik dat zo lees, Joost, was jij vroeger een echte Swartrijder.
Jammer dat dit avontuur er alweer op zit. Ik zie uit, vanuit mijn luie stoel, naar jullie volgende barre fietstocht.
Holadiejee!
Een opmerking, Joost is nog de s van (trein) storing vergeten.
Wat een belevenissen op de fiets. En een bijzondere manier om het land te (ver)kennen. Ik heb genoten van de foto’s en de verhalen. Petje af voor jullie conditie ook!
Een waar genoegen om te lezen
En al weer bezig met de volgende reis!
Wat een energie hebben jullie allebeide!
Petje af!!!!!!
En nu acclimatiseren en in je eigen bed weer lekker slapen.
Geniet ook hier weer van.
Anneke
Mooie tocht