Dag 21 —> Etaples - 60 km

Een krachtige ZW-wind blaast ons om de Somme-baai heen die op de kaart van Pocket Earth geheel blauw gekleurd is, als ware het een heuse binnenzee. Vanaf het fietspad hebben we er geen direct zicht op dus klimmen we ergens op het dijkje voor nadere inspectie. We zien een uitgestrekt schorrenlandschap met prielen, slenken, geulen en kreken. Het moet bij betere weersomstandigheden een waar vogelparadijs zijn, maar nu met windkracht vijf is er geen vliegend leven te bekennen. Door de grauwe lucht zien we vooral veel grijstinten.

Hoe kleurig het hier kan zijn onder zomerse condities, daar bracht zee-, lucht- & landschilderes @nnet ons gisteren van op de hoogte door ons foto’s te sturen van schilderijen die ze hier in juni gemaakt heeft. Wonderlijk dat met verf de natuur zo op het doek gevangen kan worden, dat zonbeschenen wolken er echt licht uitstralen en dat je bij het bekijken al de zilte lucht ruikt. En dan heb ik het alleen nog maar over de plaatjes op het scherm van een i-phone en niet over de originelen. 

Halverwege ons doel voor vandaag begint het te plenzen. Met anoraks waarvan we de helm over de capuchon op ons hoofd zetten weten wij het bovendeel van ons lijf redelijk droog te houden. En natte benen is in principe niet erg, die drogen wel weer, alhoewel ze toch koud beginnen beginnen te worden door de straffe wind. Erger zijn onze schoenen die sompig en zompig worden en straks wel weer bovenop een kachel gedroogd moeten worden.

Vervelender is dat de i-phone geen water op het scherm duldt. Inpakken in plastic maakt het scherm onleesbaar en maakt het touchscreen onwerkbaar. Dus stoppen we het apparaat in een binnenzak en halen het er regelmatig uit, drogen het met steeds nattere zakdoekjes en vervolgen onze weg in hopelijk de goede richting. Dat is soms lastig, want het interne kompas van de i-phone is 100% onbetrouwbaar en mijn mooie fietsbel met  ingebouwd kompas is de eerste dag van deze tocht al gesneuveld bij mijn confrontatie met een paaltje. Als je al rijdend een oog kan houden op het beeldscherm heb je dat probleem niet maar nu dus wel.

Dus rijden we hier en daar iets verkeerd en bereiken via wat omwegen om halfvier alsnog halfverzopen het Escal Hotel in Etaples. Dat gaat pas om vier uur open, zo lazen we in een bericht dat we in de loop van de dag ontvingen. Maar de bakker om de hoek heeft heerlijke koffie en goddelijke appelkoeken en dat halve uur brengen we daar door.

Nu zitten we op een kleine hotelkamer. Een warme douche heeft ons tot een vrolijk mensensoort herschapen. Her en der hangen kledingstukken uit te wasemen. De kachel biedt slechts plaats voor één  paar schoenen. Om de zoveel tijd verwissel ik daar het paar van M en van mij. En dan nog meer goed nieuws: Buienradar voorspelt voor morgen droog weer.