Dag 15 - Dolen in Kopenhagen - 13 km te voet

We zitten 5 km uit het centrum welke afstand we vandaag overbruggen per omnibus. We stappen uit nabij Christiania en het begint te plenzen. We trekken onze capuchon over de oren en volgen het pad onder de wallen van de vesting. Het blijkt toch weer verder te zijn dan we dachten en dat komt omdat Kopenhagen zo groot is. Je hebt de hele stad op het scherm van je i-phone en dan liggen A en B wel optisch vlak bij elkaar maar in werkelijkheid een paar kilometers.

Fristaden Christiania is wel een stad van vrolijke kleur: alle gebouwen zijn weelderig beschilderd. Maar door de regen is er minder leven op straat dan je hier zou verwachten. M vraagt mij of ik hier zou willen wonen.  Ik aarzel, de geest lijkt mij hier prima maar wellicht zou een langer verblijf mij hier benauwen. Het mag dan wel een vrijstad heten, maar wat voor baasjes hebben de macht hier dan overgenomen? 

Na een grote kop heerlijke koffie vervolgen wij onze weg. Doel is de kleine zeemeermin die ergens in het water op een steen wacht op haar geliefde die maar niet komen wil. Het is een lange tocht langs het water. In de verte liggen drie grote cruise-schepen voor anker. De passagiers hebben nu een begeleid verlof, ze gaan groepsgewijs met een bewaker de stad in en worden weer geteld als ze aan boord gaan. Niemand mag ontbreken als het schip straks weer van wal steekt, anders zwaait er wat voor de kapitein. 

We passeren een groot grijs oorlogsschip dat de uitbundige zichtbare bewapening van vroegere slagschepen mist. Alle wapentuig is benedendeks verstopt en enkel een snelvuurkanon op de voorplecht en op het achterdek laten zien dat het geen plezierboot is. 

In de verte zien we een woelige mensenmassa bezig met selfie-stokken. Daar spoeden wij ons heen en dalen langs glibberige keien af naar de waterkant om de zeemeermin te omhelzen. Dat lukt niet zonder natte voeten en daar hebben we weinig zin in. We maken een selfie ten bewijze van onze komst in Kopenhagen en aanvaarden de terugtocht.

Het begint weer vreselijk te regenen maar daar trekken ons er weinig van aan. Na flink doorstappen bereiken we dan David’s Collection, een museum dat ons door de eigenaar van de villa waar we verblijven, is aangeraden. EIndeloze gangen vol islamitische vazen, islamitische tekeningen en islamitische teksten, allemaal uitgelegd door Deense bijschriften.  In ieder geval interessanter dan het Museum for Samtidskunst dat we gisteren bezochten en bovendien gratis en bovenal droog. 

We lopen terug naar de bushalte en komen langs de kerk met de kronkeltoren. Aan de buitenkant schijnt een kurkentrekkerachtig pad naar de top te lopen dat vandaag gesloten is vanwege de harde wind en de regen. Daar hebben we weinig verdriet van. 

We zitten weer in onze villa, De koffie smaakt heerlijk en de zak koekjes waar we zonet mee thuiskwamen is sneller leeg dan ons koffiekopje. Nu gaan we een plan voor morgen bedenken.

Over de vorige C: de oplossing was “0 “ , dus de nul. Het dorp was Den Nul. Maar hoe zit het met die berekening?  Als je braaf aan het rekenen ging en bij het begin zou beginnen dan had je minstens een rol behang nodig voor alle cijferwerk. Totdat je na veel geploeter de factor (x-x) tegen zou komen die al het voorgaande tot nul reduceert. Veel succes met de nieuwe opgave. Oant Moarn.