Dag 19 —> Tabor - 68 km, 267 hm

Red Point

Het is stralend weer als we hobbelend via een kasseienweg de stad verlaten. Al gauw fietsen we tussen de  velden die geel oplichten van de paardenbloemen. Wat zo’n gewoon bloemetje lijkt is een juweeltje van hemelse scheppingskunst. Wat een enkele bloem lijkt, herbergt een paar honderd echte bloemen.  Het is dan ook niet voor nix dat er de ‘Dag van de Paardenbloem’ ingesteld is. Die valt op de laatste zondag van april en dat was de dag dat we in Salzburg doorbrachten en toen geheel onwetend waren van die bijzondere dag.

Rechts van ons loopt een kronkelend riviertje waarin aan een overspanning allemaal rood-witte stokken hangen. Het is een olympische wildwaterroute voor kajaks en kano’s. Met een sluis kan het waterdebiet gereguleerd worden zodat de moeilijkheid gevarieerd kan worden.

Het is uiterst rustig op de weggetjes, waarschijnlijk mede omdat het 1 mei is. Zo nu en dan zien we mensen om een vuurtje te barbecueën. Vlaggen ontbreken. Tsjechië heeft dan wel het socialisme afgezworen, maar de daarmee samenhangende vrije dag van 1 mei zal het volk niet gaarne in het asvat mikken. 

We trappen rustig door, bevangen door een gevoel van vrede en geluk. Alles zit mee: de ontluikende lente, het heerlijke weer met de gewaarwording dat het net iets  te fris is als je in de schaduw fietst en je dan vervolgens weer getrakteerd wordt op wat bemoedigende warmte als je even later weer in het zonnetje rijdt. 

We hebben zin in koffie, maar de dorpjes die we doorfietsen zijn bijna uitgestorven en de enkele horeca-zaken die we passeren zijn gesloten. Of toch niet? We ontwaren een lokaal met drinkende mannen. Helaas, pindakaas: het is een brouwerij en alhoewel we best een biertje lusten, lijkt het ons geen goed idee dat te combineren me de kilometers die we nog voor de boeg hebben.

Het geel in de velden, dat eerder op de dag veroorzaakt was door paardenbloemen verandert nu een weinig van kleur: het wordt een tikkeltje fletser. De oorzaak blijkt te liggen in het gewas: eerst waren het paardenbloemen en nu is het koolzaad. De zoete geur bedwelmt ons en we komen met de gerede vraag of het nu koolzaad dan wel raapzaad is wat hier verbouwd wordt. 

M identificeert een solitair exemplaar in de berm met Obsidentify en het apparaat vertelt M dat het Barbarakruid is. ‘t Is ook geel. Even later duikt M een akker in om opnieuw een exemplaar te determineren. En nu blijkt het raapzaad te zijn, goed voor de productie van raapolie. Toch blijf ik twijfelen. Koolzaadolie heeft een betere naam en waarom zou je dan toch je troeven  op raapolie zetten als bezige boer?

We naderen Tabor dat op een heuvel gelegen is. De stad is ooit gesticht door de Hussieten, volgelingen van Jan Hus die de stad noemden naar de berg Tabor uit de Bijbel, alwaar een geheimzinnige gedaanteverwisseling van Jezus plaatsvond. 

Jan Hus (1370-1415) was een kerkhervormer die honderd jaar eerder leefde dan het bekende drietal Luther, Calvijn en Zwinli. Hus had bepaalde opvattingen over de bijbel die niet strookten met de gangbare opvatting. 

Hij werd uitgenodigd om op het concilie van Constantz zijn standpunten toe te lichten en kreeg van Keizer Sigismund een vrijgeleide. Bij dat concilie was echter ook paus Johannes XXIII aanwezig die Hus liet arresteren. Uiteindelijk belandde Hus op de brandstapel, iets waar Sigismund - ondanks zijn belofte - nix tegenin ondernam. Deze gebeurtenis was het zaad van een beweging waarvan we de volgelingen Hussieten noemen.

Nu zitten we op de slaapzaal van Red Point. Ooit  was hier een hoerentent gevestigd, zo vernemen wij, maar behalve de naam en de verlichting in de gang herinnert daar weinig aan. Het is hier weliswaar goedkoop maar we twijfelen of we hier blijven. Er staan hier namelijk zeven bedden en we hopen niet dat die straks allemaal in gebruik worden genomen. De baas garandeert ons echter dat we de enige gasten zijn en dus blijven we. M gaat op pad voor lekkernijen, maar alle winkels zijn vandaag dicht vanwege 1 mei. Gelukkig verkoopt de baas echt Tsechisch bier.